boekenwurm

Written by Renée van Dijk. Posted in Blog

Ik lees alles wat los en vast zit. Dat roep ik tenminste altijd. Maar is dat wel echt zo? Welnee. Ik lees veel artikelen, blogs en tijdschriften. Maar na de middelbare school heb ik het meest zware literaire werk echt links laten liggen. Ik lees alleen nog graag uit het literaire canon van de klassieken. Daarin zit nog humor, zelfspot en moraliserend optimisme…

Het huidige literaire werk is vaak niet aan mij besteed. Ik vraag me af waarom literair tegenwoordig zo depressief is. Zo zwaarmoedig en naargeestig. Als het dan toch fictie is lees ik liever een happy ending.

Boeken lees ik bij voorkeur in het Engels. Omdat er veel goede Engelstalige schrijvers zijn en omdat ik van de taal hou. Je kunt er door het enorme vocabulaire zoveel meer nuances mee aangeven dan in het Nederlands. En ohja, eigenlijk ook omdat ik er dan tenminste wat langer over doe. Ik lees nu eenmaal erg snel. Als kind had ik hier op mijn 10de de hele plaatselijke jeugdbibliotheek al uit en moesten mijn ouders van ellende op hun biebpas geschikte boeken uit het volwassenendeel gaan lenen. De brave Agatha Christie en wat zorgvuldig geselecteerde Nederlandse schrijvers uit de jaren ’60 en ’70 vonden zo via de achterdeur hun weg naar mijn hongerende ogen.

Mijn boekenkast is ook doorlopend te klein. Ik doe namelijk moeilijk afstand. Een mooi boek waar ik van onder de indruk was, wil ik houden. Gewoon om af en toe even vast te pakken of om het nog 20x te lezen. (Ja, echt waar er zijn mensen die boeken meer dan eens lezen). Een minder leuk boek bewaar ik ook. Kennelijk voel ik de behoefte aan een beetje balans in mijn kast. Denk ik dat het evenwicht beter is als er af en toe ook iets in staat wat ik als uitdaging beschouw of wat zo taai was dat ik er nooit doorheen ben gekomen.

Ze staan trouwens keurig alfabetisch-lexicografisch op auteur in die kast. Als er een boek bij komt (regelmatig) ben ik dus een halve zondag bezig om alles zo te verschuiven dat het er op het juiste plekje tussenpast. Vergis je niet, ze hebben ook jarenlang op kleur gesorteerd gestaan. En ook wel eens op genre of onderwerp. Mijn tic zit dus in orde, niet in het alfabet.

De kaft en met name de rug van een boek vind ik heel belangrijk. Niet qua papier (voor mij is een paperback gek genoeg niet minderwaardig aan een harde kaft), maar qua omslagfoto. Ik kan een boek er echt op uit zoeken. Dan lees ik wel vluchtig de achterkant, maar meestal koop ik het dan toch. Gewoon, omdat het beeld me aanspreekt. Het lijkt me een mooi vak: covers bedenken of kiezen bij een boek. Ik hoop natuurlijk altijd dat het boek dezelfde sfeer uitstraalt. Dus word ik ook wel eens teleurgesteld.

Twee keer per jaar loop ik een paar uur over het Boekenfestijn, met een cash budget op zak wat het aantal aankopen moet limiteren. In de hoop dat daarmee de uitgaven die ik de rest van het jaar doe bij onze dikke vrienden van het internet en mijn lokale boekhandel binnen de perken blijft.

Tevergeefs, want meestal schiet ik nog wel een paar keer uit. “Oooh, da’s een mooie cover”, “Dat boek hoor ik nu echt iedereen over, toch eens lezen” en “Ja, maar dit is van die ene auteur waar ik alles van heb”, maken nog wel eens dat ik me toch weer vergrijp aan een nieuw boek.

Ja, ik ben er zo eentje! Een echte boekenwurm. En mocht het je afschrikken, lees dan zeker even dit. 😉

Vorige week hield ik even de e-reader van een 82-jarige tante vast. Zij was er dolenthousiast over. Zou dat de oplossing zijn voor mijn boekenkast? Misschien… maar ik wacht toch nog maar even.

Tot er eentje uitkomt die ook mooie boekcovers laat zien, het geluid van het omslaan van een blad imiteert, de geur van papier om zich heen heeft hangen en zachtjes vergeelt in het zonlicht.

20110805

Deel dit artikel: 

Labels:, , , , , , ,