de louterende lach

Written by Renée van Dijk. Posted in Blog

Je hebt iemand nodig, stil en oprecht, die, als het er op aan komt, voor je bidt of voor je vecht. Pas als je iemand hebt die met je lacht en met je grient, dan pas, kun je zeggen: Ik heb ’n vriend!

Toon Hermans. Weet je het nog? Nee? Het is niet erg als er nu een vraagteken op je gezicht staat, want Toon is tijdloos maar niet van deze tijd…

Iemand schreef dit versje van hem in mijn poëzie-album toen ik klein was. Ik denk één van mijn oma’s, maar ik zou niet weten waar het album gebleven is dus terugzoeken is geen optie. Poëzie-album? Ja, dat is zo’n “vriendenboekje”, een soort Hyves of Facebook als je wilt. Ook tijdloos maar niet meer van deze tijd dus.

Vrienden zijn gelukkig ook tijdloos. Er zijn altijd wel mensen die op de een of andere manier een stukje meelopen in je leven en met wie je iets gezamenlijks hebt. Iets deelt. Mooie dingen en minder leuke zaken. Echte vrienden nemen je zoals je bent, accepteren je onvolkomenheden en je eigenaardigheden, zijn er voor je als het goed gaat of juist minder. Maar nog veel belangrijker: echte vrienden daar kun je mee lachen, echt lachen! Tot tranen aan toe.

Lachen is gezond. Het houdt ons vitaal, geeft ons levenskracht. Lachen kan een uiting zijn van lekker-in-je-vel zitten, maar het kan je ook helpen om dat velletje weer beter te laten passen. Hoe komt dat eigenlijk?

Lachen helpt ons zaken te relativeren. Dat kan heel louterend werken. Catharsis heet dat in de Griekse literatuur. Lachen, en ook andere sterke emoties helpen ons om tijdelijk los te komen van een situatie en geven ons daarmee het vermogen het weer in het juiste perspectief te zien.

En zo kan iets groots weer kleiner worden of iets kleins juist beter onder je aandacht gebracht worden.

Entertainers (zoals Toon) maken ook dankbaar gebruik van dat fenomeen. Ze schotelen je herkenbare situaties voor in een absurde, soms vervreemdende vorm, waar je gigantisch om moet lachen. En toch… vaak is de kern van hun boodschap best serieus van aard. Ze spiegelen ons gedrag en laten ons daarmee zien wat het effect daarvan op een ander is.

Lag ik vorige week nog luid-lachend-op-de-vloer-te-rollen (#ROFLOL voor wie tweet) bij de Charlatan Medicine show van de Ashton Brothers, een paar dagen later kan ik zo maar ineens de slappe lach krijgen met een goede vriendin in een bloedserieus gesprek tijdens een etentje. En dat is zo heerlijk.

Lachen is ook een fantastisch middel in communicatie, in presentaties of lastige gesprekken. Een gekke grap over een serieus onderwerp maakt het vaak net even luchtiger, het helpt soms iets te brengen wat in zijn pure vorm wel heel confronterend is en op een ander moment kan het helpen mensen te laten inzien dat ze de juiste proportie kwijt geraakt zijn.

Gisteren hoorde ik in een college de professor er hard voor pleiten om een Board van commissarissen juist in het begin van hun samenwerking zoveel mogelijk te laten lachen. Omdat het verbinding geeft, helpt om gezamenlijke grond te vinden en er daardoor vertrouwen en een prettige sfeer, een ‘vriendschap’ ontstaat die zorgt voor een succesvolle samenwerking. #SoTrue!

Lachen is gezond, maar doe je dus zelden alleen. Iemand die met je lacht helpt je relativeren, helpt je even los te komen van een situatie en toont zich daarmee vaak een echte ‘vriend’. Keep them close!

 

p.s. De Louterende Lach, mooie titel voor een nieuw avontuur van Suske & Wiske?

20111108

Deel dit artikel: 

Labels:, , , , , , , , , ,