loslaten

Written by Renée van Dijk. Posted in Blog

Heb jij wel eens geprobeerd vast te houden aan iets wat in beweging is?

De meesten van ons (want ik wil niet iedereen over één kam scheren) zijn in dit leven op zoek naar zekerheid. In geld, in geloof of in liefde. En als we het gevonden hebben, dan willen we het liever niet kwijt. Maar is vasthouden daarvoor de oplossing…

Op mijn 17de deed ik vakantiewerk bij een groot onderzoeksinstituut. Ik verving de archivaris. Een rustige, consequente en vooral geduldige meneer. Ieder document uit de post werd door hem drie keer geregistreerd: in een kaartenbakje op datum, in een ander kaartenbakje op onderwerp en dan ook nog in een kaartenbakje op naam van de ontvanger van het stuk. Daarna werd het opgeborgen op nummer. Een nummer dat briljant genoeg weer correspondeerde met de kaarten in de bakjes. (Volg je het nog)? Als je iets nodig had hoefde je alleen maar één van deze drie zaken op te hoesten en hij vond het document binnen no-time voor je terug. Makkelijk hè?

Als jong meisje keek ik daar toen al vol ongeloof naar. Niet beseffend dat ik jaren, echt jaren later, nog wel eens in stomme verbazing in een archief met microfiches en handgeschreven indexkaarten zou rondlopen en dan weer zou denken dat dat toch anders moest kunnen.

Vandaag de dag komen gelukkig toch niet zo heel veel mensen meer op het idee om zo’n omslachtige werkwijze te kiezen. In een digitale omgeving hangen we alle informatie in de wolkjes en laten er een mooie search op los om het snel weer terug te vinden. Dag archiefkast, dag kaartenbakjes, dag werkzaamheden van deze meneer. Hallo vooruitgang! *zwaait*

Bestaat de archivaris dan niet meer? Jawel hoor. Er blijft behoefte aan mensen die voor je op zoek gaan naar informatie, dit vinden en toegankelijk maken. En er zijn nog altijd mensen die daar hun passie in vinden. Maar ze hebben wel besloten het anders aan te pakken. En daar geniet ik van.

En dat geldt ook voor de ambtenaar, de makelaar of elk ander werkterrein waar wij in het verleden van die mooie keurig afgebakende beroepsnamen aan hebben gegeven. Overal zie je mensen die besluiten om verbetering aan te brengen, een nieuwe bril op te zetten, andere keuzes te maken. Ik denk dat dat goed is. Omdat het ons heel veel moois brengt. Anderen vinden het noodzakelijk kwaad en houden liever vast aan hun huidige manier van werken.

Veranderen mensen dan uitsluitend omdat de omstandigheden veranderen? Tja… was daar niet zo’n mooie uitdrukking voor? Iets met een kip en een ei?

Wat de aanleiding ook is, veranderen en vasthouden gaan niet samen. Het leven staat nooit stil en je vasthouden aan iets in beweging is vrijwel onmogelijk.

Maar ‘stoppen met vasthouden’ betekent alleen nog maar dat je de illusie opgeeft dat alles hetzelfde kan blijven. Dat je toegeeft dat het je geen zekerheid voor de toekomst meer biedt.

Op zoek gaan naar een betere toekomst en daar weer vertrouwen in hebben vraagt om meer: het besluit om verder te willen komen, het nieuwe te omarmen en er voor kiezen om mee te gaan met de beweging… dat is loslaten!

20111209

Deel dit artikel: 

Labels:, , , , , , , ,