Auteur Archief

5x kleine moeite, groot plezier!

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 22 mei 2016

even wachtenZe zijn er de hele dag door. Die kleine nutteloze momentjes. Een paar minuten maar, niet genoeg tijd om echt iets zinvols mee te doen. Dat denk je tenminste. Maar eigenlijk doe je wel íets met die tijd.

Terwijl je gesprekspartner uit de sessie breekt om een telefoontje aan te nemen werp jij een blik op de berichten op je smartphone. Of je loopt nog maar eens naar de koffieautomaat.

De meest efficiënte managers die ik zie, gaan juist ook met die korte wachtmomenten heel bewust om. Dit is wat ze doen:

controle is een illusie

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 21 februari 2016

IN CONTROLZondagochtend 11.54 uur. Een Whatsapp berichtje van Thomas: “Help, ik ben de controle weer kwijt!”. Omdat het toch een regenachtige zondag was en ik graag een excuus had om mijn privé administratie opzij te leggen belde ik hem gelijk maar even. “Hi Thomas, wat is er aan de hand? Welke controle? En waarom popt dit gevoel nu op zondagochtend bij jou op?”.

De gewoonte om in het weekend zijn achterstallige e-mail weg te werken was er de laatste tijd weer ingeslopen begreep ik. Terwijl hij de laatste keer dat we contact hadden zo bewust bezig was met het stellen van prioriteiten in zijn e-mailgebruik. En nu dacht hij terwijl zijn vrouw een dagje weg was met de kinderen ‘even’ zijn mail te kunnen bijwerken maar werd overvallen door een gevoel van wanhoop.

zoekt en gij zult vinden

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 24 januari 2016

vergrootglas
Als interim PA kom ik vaak in andermans mailbox (hmm, wat was dat ook al weer voor reclame?). Soms voelt dat net alsof ik bij iemand thuis kom. Best heel privé.

Je zou denken dat een mailbox een afspiegeling is van een functie. Dat daarin werkstromen voorbij komen die de stoel van de gebruiker typeren. Nee dus. Mailboxen vertellen vooral iets over hoe de eigenaar in elkaar steekt. En over hoe hij omgaat met het medium e-mail. Weet je wat… ik laat je even meekijken bij een paar van hen, misschien herken je jezelf.

Kijk jij uit naar 2016?

Door Renée van Dijk in de categorie Nieuws op 27 december 2015

hartstichting-Ik wel. Ik kijk altijd weer uit naar een nieuw jaar, een nieuwe start. Alsof je met een soort schone lei mag beginnen. Een nieuwe witte pagina in je boek, een leeg canvas. Alles kan, alles mag en alles ligt nog open. Een heerlijk gevoel. Alsof de wereld aan mijn voeten ligt.

En dat ligt ie ook, maar wel in gruzelementen. Want wat hebben we veel ellende gezien dit jaar. Wat hebben wij mensen er een puinhoop van gemaakt. Wat is er veel kapot. Wat staan we hard tegenover elkaar. Wat zijn we goed geworden in uitsluiten en deuren dicht gooien. En wat vind ik dat verdrietig.

Ik voel me machteloos als kleine kinderen verdrinken. Sprakeloos als mensen anderen het leven ontnemen. Waardeloos als ik toesta dat er respectloos om wordt gegaan met basiswaarden als veiligheid, gelijkheid en zorg voor elkaar.

In die laatste donkere dagen van het jaar omarm ik dus de gedachte dat er altijd weer een nieuw begin is. En nee, niet alleen op 1 januari natuurlijk, maar eigenlijk elke dag. Morgen, of misschien zelfs al vandaag.

Net als velen – denk ik – zoek ik in die wereld naar de kleine lichtpuntjes om een weg te vinden in die mist van verwarring; warmte van naasten, liefdevolle zorg van onbekenden, onbaatzuchtige acties die aantonen dat er altijd hoop is. En ik hou me vast aan de gedachte dat diep van binnen iedereen, echt iedereen, verlangt naar een betere toekomst.

Een moeder die besluit met gevaar voor eigen leven een lange reis te maken om haar kinderen een veiliger thuis te geven. Een man die piano speelt op straat na een afschuwelijke aanslag. Jonge wetenschappers die onderzoek doen naar het creëren van een schonere wereld. Of dichter bij huis: een fysiotherapeute die in een restaurant zo blij verrast is om te zien dat het goed gaat met een oud-patiënt.

Zo akelig zwart en donker als de wereld soms is, zo mooi is het om te zien dat mensen niet opgeven, en echt betrokken zijn. Dat wat we kunnen doen, waarde heeft en invloed. Ook als het maar kleine dingen zijn.

Dus doe ik vandaag een schenking aan een onderzoeksdoel dat mij dit jaar heel na aan het hart heeft gelegen. Neem ik me voor om me vaker af te vragen wat het effect van mijn handelen is op het geluk van anderen. En ga ik vol goede moed op zoek naar wat ik kan bijdragen.

2016. Is het bij jou ook nog een mooie witte pagina? Ik nodig je van harte uit om samen de wereld weer wat mooier te maken!

Liefs,
Renée

 

P.S. Mijn donatie ging dit jaar naar: de Hartstichting.
Wil jij ook iets doen? Kijk dan ook eens op: Goede Doelen of kijk gewoon eens om je heen. Hoe gaat het met je buurman, je oma of wat gebeurt er in je eigen stad, dorp of wijk? Er is vast wel een plek waar jij iets kunt betekenen. 

 

Help! Mijn agenda zit telkens vol

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 11 oktober 2015

so many meetingsEnigszins gestrest kijkt hij mij aan vanachter de dubbele espresso die voor hem staat. Thomas, een intelligente manager die ik 5 jaar eerder leerde kennen toen ik tijdelijk als directie assistente binnen hetzelfde bedrijf werkte.

“Eigenlijk heb ik helemaal geen tijd voor deze koffie-afspraak met jou, maar ik hoopte dat jij me kon helpen. Er moet echt iets veranderen, want zo ga ik het niet redden”.

Help! Ik heb alweer nieuwe e-mail

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 27 september 2015

angry bird message“Nu ik geen secretaresse meer heb die mijn inbox af en toe schoont is het een puinhoop. Er staan nog ongelooflijk veel berichten op ongelezen en ik zie door de bomen het bos niet meer. En de stroom nieuwe berichten wordt steeds groter doordat mensen me gaan vragen waar mijn antwoord op hun eerdere e-mail blijft. Ik word er moedeloos van!”

Thomas heeft het zwaar. Twee weken geleden ging zijn secretaresse definitief over naar het nieuwe Shared Service Center. En sindsdien staat hij er alleen voor met zijn inbox.

Voor haar overstap heeft ze hem nog laten zien hoe ze zijn e-mail op onderwerp archiveerde en hoe ze middels een ingenieus markeringssysteem voor hem de status van zijn e-mail in de gaten hield. Hij kon die werkwijze zó overnemen, aldus haar geruststellende woorden. Maar in de praktijk komt daar niets van terecht.

Help! Overleg voorbereiden zónder secretaresse?

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 15 september 2015

prepared-not-scared
Om 14.00 uur start de meeting met het MT. Maar waar is dat rapport dat Peter stuurde? En wat stond er ook al weer in die e-mail van Susan?

Echt overzicht houden in alle informatie die er op hem af komt valt Thomas toch zwaar. Het liefst bereidt hij zich grondig voor zodat hij zijn vragen paraat heeft en het voor iedereen een efficiënt overleg is. Maar met het digitale werken lijkt de informatiestroom alleen maar groter te worden.

Hoe kan Thomas nu overzicht houden en efficiënt vergaderen? Ik laat je meelezen in mijn 3 gouden tips aan hem.

(2) Help! Mijn secretaresse verdwijnt.

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 15 augustus 2015

zonder secretaresseHerinner je je Thomas nog?  Na de eerste schrik denkt hij nu: “Het zal allemaal wel meevallen. Per slot van rekening kan ik straks toch een beroep doen op de medewerkers van dat Shared Service Center, dus het is echt niet zo dat ik alles zelf hoef te doen”.

Deze gedachte neemt de zorg bij Thomas weg en is daarmee wel enigszins effectief. Maar heeft hij zich dan druk gemaakt om niets?

Help! Mijn secretaresse verdwijnt (1)

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 3 augustus 2015

help 1 - helplogo

 

“Help! Mijn secretaresse verdwijnt. En hoewel ik geen idee heb wat ze nu eigenlijk precies doet de hele dag, vrees ik dat er straks een heleboel in de soep gaat lopen”.

Lees het verhaal van Thomas*, manager bij een grote organisatie.

 

De naakte waarheid

Door Renée van Dijk in de categorie Blog op 19 juli 2015

keep calm and take off your coatEen paar weken geleden genoot ik op een mooie zomeravond in mijn achtertuin met een hapje en een drankje van het gezelschap van een aantal concullega’s die mij na aan het hart liggen. Ik ken ze nu een jaar of 8. Allemaal fijne meiden (je bent zo jong als je je voelt toch?) met ambitie, verantwoordelijkheidsgevoel en ieder hun eigen persoonlijkheid. We hebben veel overeenkomsten, maar zijn toch erg verschillend.

Daar op het terras kwam het gesprek op een onderwerp dat we vaker raken: de attitude waarmee wij in ons werk staan. We zijn helder over wat men van ons mag verwachten en werken het liefste met mensen die er net zo in staan. We houden allemaal van gelijkwaardigheid en zelfstandigheid maar zetten elk onze persoonlijkheid en eigen werkstijlen in om ons doel te bereiken.

Typeert dat een interimmer? Of is het gewoon een tijdsbeeld?