Kijk jij uit naar 2016?

Door Renée van Dijk in de categorie Nieuws op 27 december 2015

hartstichting-Ik wel. Ik kijk altijd weer uit naar een nieuw jaar, een nieuwe start. Alsof je met een soort schone lei mag beginnen. Een nieuwe witte pagina in je boek, een leeg canvas. Alles kan, alles mag en alles ligt nog open. Een heerlijk gevoel. Alsof de wereld aan mijn voeten ligt.

En dat ligt ie ook, maar wel in gruzelementen. Want wat hebben we veel ellende gezien dit jaar. Wat hebben wij mensen er een puinhoop van gemaakt. Wat is er veel kapot. Wat staan we hard tegenover elkaar. Wat zijn we goed geworden in uitsluiten en deuren dicht gooien. En wat vind ik dat verdrietig.

Ik voel me machteloos als kleine kinderen verdrinken. Sprakeloos als mensen anderen het leven ontnemen. Waardeloos als ik toesta dat er respectloos om wordt gegaan met basiswaarden als veiligheid, gelijkheid en zorg voor elkaar.

In die laatste donkere dagen van het jaar omarm ik dus de gedachte dat er altijd weer een nieuw begin is. En nee, niet alleen op 1 januari natuurlijk, maar eigenlijk elke dag. Morgen, of misschien zelfs al vandaag.

Net als velen – denk ik – zoek ik in die wereld naar de kleine lichtpuntjes om een weg te vinden in die mist van verwarring; warmte van naasten, liefdevolle zorg van onbekenden, onbaatzuchtige acties die aantonen dat er altijd hoop is. En ik hou me vast aan de gedachte dat diep van binnen iedereen, echt iedereen, verlangt naar een betere toekomst.

Een moeder die besluit met gevaar voor eigen leven een lange reis te maken om haar kinderen een veiliger thuis te geven. Een man die piano speelt op straat na een afschuwelijke aanslag. Jonge wetenschappers die onderzoek doen naar het creëren van een schonere wereld. Of dichter bij huis: een fysiotherapeute die in een restaurant zo blij verrast is om te zien dat het goed gaat met een oud-patiënt.

Zo akelig zwart en donker als de wereld soms is, zo mooi is het om te zien dat mensen niet opgeven, en echt betrokken zijn. Dat wat we kunnen doen, waarde heeft en invloed. Ook als het maar kleine dingen zijn.

Dus doe ik vandaag een schenking aan een onderzoeksdoel dat mij dit jaar heel na aan het hart heeft gelegen. Neem ik me voor om me vaker af te vragen wat het effect van mijn handelen is op het geluk van anderen. En ga ik vol goede moed op zoek naar wat ik kan bijdragen.

2016. Is het bij jou ook nog een mooie witte pagina? Ik nodig je van harte uit om samen de wereld weer wat mooier te maken!

Liefs,
Renée

 

P.S. Mijn donatie ging dit jaar naar: de Hartstichting.
Wil jij ook iets doen? Kijk dan ook eens op: Goede Doelen of kijk gewoon eens om je heen. Hoe gaat het met je buurman, je oma of wat gebeurt er in je eigen stad, dorp of wijk? Er is vast wel een plek waar jij iets kunt betekenen. 

 

goede doelen keuzestress

Door Renée van Dijk in de categorie Nieuws op 25 december 2013

voedselbank zeistKerst 2013.

Mijn koelkast is gevuld, mijn auto staat op de oprit met een volle tank, ik heb een schitterend dak boven mijn hoofd, de verwarming brandt en er zijn me dit jaar door relaties weer veel opdrachten gegund waardoor er altijd voldoende brood op de plank was. Ik ben gezond en mijn leven zit vol met familieleden en vrienden van wie ik liefde en aandacht ontvang. Wat een rijkdom! Voor mezelf heb ik dus niets meer te wensen. 

Als je aan het eind van zo’n jaar niet geneigd bent om terug te blikken, dan word je daar wel toe gedwongen door de media. Het ene na het andere jaaroverzicht passeert de revue. En voor wie zich dan – net als ik – realiseert hoe goed hij het heeft, is er ook veel aandacht in deze tijd van het jaar voor hen die het minder hebben. Voor hen heb ik nog genoeg wensen.

Al jaren gaat het geld dat ik ook zou kunnen besteden aan kerstpakketten (als ik personeel had), kerstkaarten (en porto) of kerstboodschappen (als ik fatsoenlijk kon koken) naar een goed doel. Dit jaar vond ik het lastig. Meestal is er wel één onderwerp dat me bijzonder raakt en valt de keuze op een organisatie die daar (al is het vaak een druppel op een gloeiende plaat) wat verlichting in brengt. Dit jaar waren er veel van die onderwerpen: ga ik iets bijdragen voor mensen die nu zelfs geen dak meer boven hun hoofd hebben op de Filipijnen? Kan ik iets doen voor de vluchtelingen uit landen als Syrië in hun witte kerst? Wordt het niet eens tijd voor wat extra aandacht voor de natuur in een wereld die gedomineerd wordt door mensen? Of vind ik het vooral schokkend om te zien hoe in ons eigen land meer dan 1 miljoen mensen onder de armoedegrens leven? Zal ik het KWF nog een steuntje in de rug geven in hun onderzoek naar kankerbestrijding? Of toch een nabrandertje doen op mijn succesvolle collecte voor de Brandwondenstichting? Ik gun het ze allemaal.

Vanochtend bedacht ik dat het eigenlijk niet uitmaakt naar welk goed doel mijn aandacht gaat. Mijn keuzestress komt voort uit een luxe probleem. Ik heb de knoop dus doorgehakt en het letterlijk dicht bij mezelf gehouden. Ik heb een gift gedaan aan de Voedselbank in Zeist. Wist jij dat ze met 50 euro een gezin 13 weken lang (dat zijn 3 maanden!) elke week weer van een krat boodschappen kunnen voorzien? En dat daar alleen in dit dorp al meer dan 200 mensen dankbaar gebruik van maken? Ik niet. Maar nu wel. En ik zal er komend jaar elke keer aan denken als ik mijn pinpas trek in de supermarkt. 

Natuurlijk heb ik ook nog een welgemeende wens voor mijn familieleden, vrienden en relaties al staat die niet op een kleurig kartonnetje in hun brievenbus:

Een Gelukkig en Gezond 2014 met voldoende liefde en rijkdom om met anderen te kunnen delen!

 

 

 

Een zorgeloos 2013 !

Door Renée van Dijk in de categorie Nieuws op 29 december 2012

regenboogboomDe feestdagen zijn omringd met tradities. En hoewel ik een voorstander ben van verandering en vooruitgang hou ik wel al jaren vast aan mijn eigen traditie: een donatie aan een organisatie die klaar staat voor anderen.

Dit jaar mocht ik ervaren hoe belangrijk het is om een plek te hebben waar je je altijd prettig en veilig voelt. Waar je jezelf kunt zijn en alles van je af kunt leggen. Ik vond een prachtig huis en maakte daar mijn ‘thuis’ van.

De tweede helft van dit jaar heb ik een mooie opdracht mogen uitvoeren in het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven. Mooi, omdat het me de ogen opende voor het begrip ‘zorg’. Om mij heen werd hard gewerkt aan het bieden van kwalitatief hoogwaardige ‘zorg’. In strategische keuzes, in beleidsvorming en nog veel harder in de uitvoering. Maar elke dag het ziekenhuis in lopen tussen patiënten en bezoekers drukt je met je neus op het feit dat ‘zorg’ ook nog een heel andere betekenis heeft; die van bezorgdheid. En zeker de gezichtjes van de kinderen die ik daar tegenkwam raakten me.

Wat je raakt blijft in je gedachten. En wat in je gedachten is, daar zie je steeds meer van om je heen. Dus ook op mijn favoriete social mediakanaal Twitter las ik ineens van alles over zorg. En ergens viel mijn oog op een dame in rood die meldde dat de vrijwilligers van stichting De Regenboogboom binnenkort weer in het Catharina zouden zijn. BAM!

Stichting de Regenboogboom helpt kinderen die te maken hebben met ziekte, trauma en handicap ontdekken dat zij, op eigen kracht een innerlijk gevoel van veiligheid en vrijheid kunnen scheppen – op ieder moment dat zij daar zelf behoefte aan hebben. Hoe ze dat doen lees je op hun website.

Het geld dat ik had kunnen besteden aan het versturen van wenskaarten of het uitdelen van relatiegeschenken heb ik gedoneerd aan deze stichting.  Omdat ik weet hoe belangrijk het is om die plek te hebben waar je heen kunt gaan als het moeilijk is. Omdat ik het heel bijzonder vind hoe deze vrijwilligers met ‘zorg’ proberen ‘zorg’ weg te nemen.

Voor al mijn familie, vrienden en relaties wens ik dat 2013 een jaar wordt zonder zorgen!
Veel zon en hier en daar een regenboog misschien.

Liefs,
Renée

 

p.s. en laat ik nu vandaag ontdekken dat de oprichtster van deze stichting mijn voornaam deelt. #toevalbestaatniet

20121229

de beste wensen

Door Renée van Dijk in de categorie Nieuws op 30 december 2011

Ik wens alle mensen in mijn leven een heel mooi, gezond, gelukkig en succesvol 2012!

En voor de mensen daarbuiten… eigenlijk hetzelfde. Daarom is het geld van mijn kerstkaarten en postzegels ook dit jaar weer naar een goed doel gegaan.

Zij mogen het gebruiken voor de aanleg van schoon drinkwater, hygiënische toiletten, licht in donkere ruimtes en een veilig onderkomen. Wil jij ook iets doen?  Oxfam Novib.